Zeszyty Karmelitańskie - najnowszy numer!
OD REDAKCJI
W odpowiedzi na pytanie o dobro (Mt 19,16), Chrystus wskazał, że „jest tylko jeden Dobry” – tylko Bóg jest prawdziwie dobry, tylko On jako dobro jest dobrem pełnym – obejmującym wszystkie aspekty rzeczywistości, nie tylko jak psycholog, którego interesuje „harmonia wewnętrzna” jednostki czy brak agresji społecznej; jest dobrem niezniszczalnym – nie jak nietrwała ludzka miłość; dobrem niedzielącym na lepszych i gorszych – jak państwo, które dba tylko o wybrane, nieliczne grupy interesu... Dlatego ten przymiot Boga określono mianem „świętości” – dobrem jedynym i wyjątkowym.

Nikt takiego dobra nie jest w stanie własnymi siłami uzyskać czy stworzyć. Wszelkie próby uszczęśliwiania ludzi poza Bogiem wielokrotnie kończyły się ludobójstwem (komunizm, Pol-Pot etc.), wszelkie realizacje jednostkowe dobra poza Bogiem i bez Niego – często kończą się tragedią lub okazują się krótkotrwałe.
Chrystus, po umyciu nóg w Wieczerniku, mówi do swoich uczniów: „Sługa nie jest większy od swego pana ani posłaniec większy od tego, który go posłał” (J 13,16). To
rozpoznawanie a potem czynienie dobra, którego chce Bóg, czyni człowieka doskonałym – świętym świętością samego Boga, z którego wszelkie dobro wypływa jak ze źródła, jest Jego darem. Taki Bóg nie potrzebuje Straży Miejskiej, by wyegzekwować cokolwiek... pragnie jedynie, by uznać Go za „większego”, chce tych, którzy będą kierować się Jego słowem i trwać w Nim. A tak postępują tylko ci, którzy kochają, wierzą i szanują Jego oraz Jego słowo. To dzieci, nie niewolnicy czy obywatele o mentalności poddanych „okupowanego kraju” (Rolex). Tak jak święci: Teresa z Ávila i z Lisieux, Jan Paweł II – którzy licząc na Boga i szukając Jego woli, wielkie dobro pozostawili po sobie i sami stali się wielcy.
Niech ten numer naszych „Zeszytów” będzie nam pomocą na codziennych drogach słuchania i naśladowania WIĘKSZEGO BOGA, byśmy mogli pozostawić po sobie dobro.