Miłość mnie zna - Pisma duchowe Marcela Vana

Po zapoznaniu się z biografią Vana wiesz już, jak bardzo jego życie przejmuje bliskością i autentycznością: nie kochał swojego Jezusa tylko trochę, ale szedł za Nim bardzo blisko... Aż do ostatniej łzy, aż do ostatniego uśmiechu, aż do ostatniego tchnienia. Na początku trzeciego tysiąclecia Van wraz z innymi jest "głosem" ewangelicznego dziecięctwa duchowego, które jedyne uratuje świat pogrążający się w otchłani rozpaczy o wielu twarzach. W otchłani swojego ubóstwa braciszek św. Teresy odkrył tajemne drzwi, które może otworzyć tylko pokora. Doszedł do kresu ufności, uciekając się do tej niezgłębionej mocy dziecka Bożego (J 1,12) pochodzącej z chrztu, która nazywa się wiarą. Wierzył, że nic nie może go oddzielić od Boga, którego zadziwiająca bliskość każe nazywać "Miłosierdziem". Van pozostanie dla nas świadkiem, którego życie, pisma i obecność bez końca będą głosić, że śmierć zostaje zwyciężona przez Miłość...

W duchowych pismach, które będziesz czytał, sedno składa się z nadprzyrodzonych dialogów. Van rozmawia z Jezusem, Maryją i Teresą, ze swobodą i prostotą, które nie powinny zakrywać przed nami teologicznej głębi emanującej z tych rozmów. Słowa Vana, jak dobroczynna rosa, przychodzą przeciwstawić się w nas fałszywemu dorosłemu, który stracił świeżość, ponieważ wyparł się swojej niewinności. Wobec rozczarowań i trudów życia, często pośpiesznie wylewano dziecko z kąpielą. Nie potrafimy już wierzyć w tę część czystego piękna, które w nas zamieszkuje. Jednak Bóg je widzi. Bóg chce, żeby wyłoniło się z naszych ukrytych i tak głębokich więzień. Bóg chce nam dać spojrzenie zupełnie nowe, zdolne do zachwytu: "świeżość spojrzenia jest początkiem świętości". Ale tak bardzo boimy się dać się złapać w pułapkę, że opancerzamy się przed najmniejszą próbą przyjęcia...

Do sklepu internetowego

Jestem, więc modlę się

„Jestem, więc modlę się" to uczta duchowa; to [...] szczyt myślowych pragnień sięgnięcia poznania najwyższego; zdarcia wszelkich intelektualnych zasłon skrywających prawdę, której odkrycie stanowi marzenie filozofa autentycznie jej poszukującego. […] „Jestem”, jako imię Boga, rozstrzyga o tonie tej narracji, o wprowadzanych w niej argumentach, o hierarchii wartości porządkujących wszechświat i życie ludzkie, doczesność i wieczność. „Jestem” jako takie wpisuje się, bądź winno się wpisywać, w komunikację ludzką wszelkich rodzajów, w więzi międzyludzkie, w świat wartości, w sens naszej egzystencji. Filozoficznie uwikłane słowo „jestem” w rozważaniach Grygiela zyskuje nie tylko starotestamentowy rodowód; ono jest dodatkowo wzmocnione ewangelicznym przesłaniem, które dookreśla je przez wartość miłości i modlitwy. W ten sposób „jestem, więc modlę się” proponuje nie tylko intelektualną ucztę duchową, ale rzeczywiste karmienie się nią. To rzeczywiste karmienie się potrawami duchowymi rozwija umiejętność ich smakowania, a także dojrzewanie do człowieczeństwa, którego najważniejszym atrybutem jest miłość.

Anna Grzegorczyk

Do sklepu internetowego

Miłość nie może umrzeć - Życie Marcela Vana

Van to świętość na dzisiaj. Nie moralna doskonałość superczempionów, olimpijskich mistrzów samokontroli, bohaterów stoicyzmu lub wytrzymałości, ale świętość ubogich, małych, wątłych, których sama słabość otwiera się na Miłość. Aby przez rany zadane przez życie, samo Życie mogło być dane…
Van pozwolił, żeby Duch maksymalnie rozwinął w nim potencjał chrztu, dzięki czemu spełniło się w nim dziecięctwo Boże! Van jest rzecznikiem całej rzeszy niezliczonych ochrzczonych, którzy w czasach totalitarnego ucisku komunizmu byli masakrowani, torturowani dla Pana w północno-wschodniej Azji i w Chinach. I dla nas. Głosi nam, że wszyscy rzeczywiście podpisali Miłość swoją krwią: „Miłość jest moim całym szczęściem. Szczęściem niezniszczalnym!”.

Daniel Ange

Do sklepu internetowego

Pod płaszczem Maryi

Kwartalnik "Pod płaszczem Maryi". Pismo formacyjne noszących szkaplerz karmelitański

Do sklepu internetowego

Zeszyty Karmelitańskie - najnowszy numer!

W odpowiedzi na pytanie o dobro (Mt 19,16), Chrystus wskazał, że „jest tylko jeden Dobry” – tylko Bóg jest prawdziwie dobry, tylko On jako dobro jest dobrem pełnym – obejmującym wszystkie aspekty rzeczywistości, nie tylko jak psycholog, którego interesuje „harmonia wewnętrzna” jednostki czy brak agresji społecznej; jest dobrem niezniszczalnym – nie jak nietrwała ludzka miłość; ­dobrem niedzielącym na lepszych i gorszych – jak państwo, które dba tylko o wybrane, nieliczne grupy interesu... Dlatego ten przymiot Boga określono mianem „świętości” – dobrem jedynym i wyjątkowym.

Nikt takiego dobra nie jest w stanie własnymi siłami uzyskać czy stworzyć. Wszelkie próby uszczęśliwiania ludzi poza Bogiem wielokrotnie kończyły się ludobójstwem (komunizm, Pol-Pot etc.), wszelkie realizacje jednostkowe dobra poza Bogiem i bez Niego – często kończą się tragedią lub okazują się krótkotrwałe.

Chrystus, po umyciu nóg w Wieczerniku, mówi do swoich uczniów: „Sługa nie jest większy od swego pana ani posłaniec większy od tego, który go posłał” (J 13,16). To rozpoznawanie a potem czynienie dobra, którego chce Bóg, czyni człowieka doskonałym – świętym świętością samego Boga, z którego wszelkie dobro wypływa jak ze źródła, jest Jego darem. Taki Bóg nie potrzebuje Straży Miejskiej, by wyegzekwować cokolwiek... pragnie jedynie, by uznać Go za „większego”, chce tych, którzy będą kierować się Jego słowem i trwać w Nim. A tak postępują tylko ci, którzy kochają, wierzą i szanują Jego oraz Jego słowo. To dzieci, nie niewolnicy czy obywatele o mentalności poddanych „okupowanego kraju” (Rolex). Tak jak święci: Teresa z Ávila i z Lisieux, Jan Paweł II – którzy licząc na Boga i szukając Jego woli, wielkie dobro pozostawili po sobie i sami stali się wielcy.

Niech ten numer naszych „Zeszytów” będzie nam pomocą na codziennych drogach słuchania i naśladowania WIĘKSZEGO BOGA, byśmy mogli pozostawić po sobie dobro.

Do sklepu internetowego